Majowe spotkanie z Panią Fatimską

13.05.2026r.

„O Pani nasza, Królowo nieba,
Nadziejo życia, światłości blask.
Niepokalana, Fatimska Pani,
Matko Jezusa i Matko ma” ( z pieśni)

     13 maja, w środowy wieczór rozpoczęliśmy nabożeństwa fatimskie AD 2026. Przybywających do kościoła witała ustawiona w nawie głównej pięknie przyozdobiona Pani Fatimska. Dokładnie 109 lat temu Matka Boża objawiła się pastuszkom Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi.
     Na początku wprowadzenia do nabożeństwa fatimskiego ks. proboszcz przypomniał o wielkiej czci Świętego już Jana Pawła II do Matki Bożej. Z pewnością miał na nią wpływ Jego ojciec, który po śmierci swej żony, przyprowadził dziewięcioletniego Karola przed obraz Matki Bożej i powiedział: „ Teraz Ona będzie Twoją Matką”.
     Ksiądz proboszcz podkreślił, że zawołanie „Totus Tuus” zaczerpnął św. Jan Paweł II z „Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, który czytał pracując w kamieniołomach w Solvayu. Kontynuując przywołał 13 maja 1981 roku, dzień zamachu na Jana Pawła II. Jak wielokrotnie wskazywał Papież to Matce Bożej zawdzięcza ocalenie. W grudniu 1983 roku spotkał się z zamachowcem Ali Agcą zamachowiec dziwił się, że Jan Paweł II przeżył zamach, bo on dobrze celował. To wydarzenie stało się impulsem do pochylenia się Papieża nad dokumentami dotyczącymi objawień fatimskich. Ksiądz kanonik przypomniał, że w 65 rocznicę objawień udał się do Fatimy, bo podziękować Pani Fatimskiej za ocalenie. Wtedy poświęcił świat Niepokalanemu Sercu Maryi. Kulę, która Go raniła złożył jako wotum i została ona umieszczona w koronie figury Matki Boskiej Fatimskiej. Ksiądz proboszcz, przypomniał, że w 2000 roku Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował Franciszka i Hiacyntę. Z s. Łucją spotkał się trzykrotnie w czasie pielgrzymek apostolskich do Portugalii. Kontynuując ks. kan. Krzysztof podkreślił niezwykłą więź duchową łączącą Papieża z s. Łucją. Przełożona klasztoru opowiadając o odejściu ś. Łucji akcentowała, że wszystkie cierpienia ofiarowała ona za Jana Pawła II, podkreślała, że jest bardziej potrzebny niż ona.
     Kończąc wprowadzenie do modlitwy różańcowej ks. proboszcz zachęcał zebranych, by za Janem Pawłem II powtórzyli Totus Tuus i powierzyli się Pani Fatimskiej i odmawiali często różaniec.
     W środowy wieczór rozważaliśmy tajemnice chwalebne różańca. W ich głębszym przeżyciu pomocne nam były refleksje odczytywane przez ks. kanonika. W rozważaniu tajemnicy zmartwychwstanie usłyszeliśmy, że Jezus swoim zmartwychwstanie m otworzył przed nami nową perspektywę – powołanie do życia wiecznego. Ks. proboszcz zachęcał zebranych, byśmy spojrzeli na swoje życie i swoją wiarę w perspektywie wielkanocnego poranka.
     Rozważanie tajemnicy wniebowstąpienia Pana Jezusa skierowało naszą uwagę na to , byśmy nie zatrzymywali skarbu wiary wyłącznie dla siebie, ale byśmy doświadczając Bożej miłości nieśli ją innym i nią się dzielili. Ksiądz proboszcz zaakcentował, że w objawieniach fatimskich Maryja zachęca nas do poświęcenia się za innych, zwłaszcza za grzeszników, by i oni mogli mieć udział w chwale nieba. Ksiądz kanonik Krzysztof zaznaczył, że każdy wierzący powinien troszczyć się o zbawienie innych.
     Trzecia tajemnica zesłanie Ducha Świętego stała się okazją do zwrócenia uwagi na rolę wspólnoty w budowaniu i umacnianiu naszej wiary. Usłyszeliśmy, że to Kościół jest miejscem, w którym w sposób szczególny zostajemy obdarowani przez Ducha Świętego. To jesteśmy powołani do odważnego głoszenia i wyznawania Chrystusa. Ksiądz kanonik podkreślił, że dzieci fatimskie są dla nas przykładem mężnego wyznawania i świadczenia o wierze. Dzieci fatimskie nie tylko przyjmują orędzie Maryi, ale także stają się zdolne do tego, by bronić swojej wiary. Ksiądz proboszcz zachęcał byśmy postawili sobie pytanie, czy nasza cześć okazywana Maryi nie powinna się wyrażać w odwadze wiary?
     Rozważanie czwartej tajemnicy chwalebnej ukierunkowało nasze uwagę na życie, na przenikające się w nim radości i troski jako drogę prowadzącą do chwały nieba i zjednoczenia się z Synem Maryi. Ksiądz proboszcz zaakcentował, że Maryja w Fatimie przypomniała nam tajemnice życia wiecznego. Wskazał, że słowa „ niebo” i „nawrócenie” są jakby biegunami chrześcijańskiego życia.
     Tajemnica ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi pozwoliła nam zwrócić, że Maryja, której życie było tak ciche, naznaczone codziennymi sprawami i troskami, podporządkowane misji Jej Syna zostaje Królowa nieba i ziemi. Ksiądz proboszcz zachęcał zebranych, by przyjęli swoje życie, ze swoja codziennością jako bezcenny dar, który możemy na powrót ofiarować Bogu. Przypomniał, że Maryja w Fatimie zapowiedziała: „ Moje Niepokalane Serce zatriumfuje”. Maryja triumfuje jako Królowa nieba i ziemi, ale jak podkreślił ks. kanonik chce triumfować w każdym z nas.
     Poszczególne dziesiątki różańca prowadzone były przez ks. Pawła, pastuszka, z podziałem na chóry.
     Na zakończenie rozważań tajemnic chwalebnych różańca ks. proboszcz zachęcał do modlitwy różańcowej, ponieważ jest on szkołą wiary i pamięci o Chrystusie wraz z Maryją. Podkreślił, że zachęta do odmawiania różańca wybrzmiała w słowach objawienia w Fatimie ponad 100 lat pozostaje nadal aktualna, a wręcz jej podjecie staje się pilne, gdyz to w rękach tych, którzy modlą się złożony jest los świata. Po modlitwie różańcowej ku niebu popłynęła modlitwa do Trójcy Przenajświętszej Anioła z Fatimy. Następnie wyruszyliśmy ze śpiewem w procesji z figurą Pani Fatimskiej wokoło kościoła.
     Po powrocie do kościoła zaśpiewaliśmy w łączności z Jasną Górą Apel Jasnogórski. Ksiądz proboszcz z ks. Pawłem udzielił wszystkim błogosławieństwa. Najbliższe nabożeństwo fatimskie już 13 czerwca…


Zdjęcia