Dobiega końca adwentowy czas…

19.12.2025r.

„ Wiara, nadzieja i miłość,
Te trzy, otwierają nieba drzwi”

     Szybko mijają adwentowe dni. 19 grudnia została w naszym kościele parafialnym odprawiona przedostatnia msza św. roratnia. W niedzielę na wieńcu adwentowym zapłonęła czwarta świeca. To znak, że przyjście Pana jest już naprawdę blisko. Tegoroczne roraty przeżywane są pod hasłem: „ Święty Janie Pawle II – buduj razem z nami”.
     Udział w roratach pozwolił jego uczestnikom na dostrzeżenie dwóch wymiarów budowy: materialnej i duchowej. Spojrzenie w wymiarze materialnym pozwoliło dostrzec wznoszące się mury, wymiar duchowy zwraca uwagę na budowę wewnętrznej świątyni w człowieku, by mógł w naszych sercach zamieszkać Bóg.
     Poszczególne elementy budowli kościoła w wymiarze materialnym znajdowały swoje odbicie w budowaniu świątyni wewnętrznej. Podstawą każdej budowli jest mocny, solidnie położony fundament. W wymiarze duchowym jego odpowiednikiem jest wiara, stanowiła ona punkt rozważań w I tygodniu Adwentu. Zwrócono w nim uwagę na sakrament chrztu świętego, który włącza nas do wspólnoty Kościoła, ale także na rolę wychowania religijnego w rodzinie, przede wszytkom poprzez przykład.
     Drugi tydzień rorat poświecony był nadziei w wymiarze duchowym, zaś w wymiarze materialnym stanowią go mury wznoszonego kościoła, które wraz z postępującą budową pną się ku niebu.
     W trzecim tygodniu rozważania roratnie koncentrowały się na miłości. Tu odpowiednikiem w wymiarze materialnym był dach, która chroni przed deszczem, śniegiem i zespala całą budowlę. Wieńczy go często wieża, w której zawieszone są dzwony, przyzywające wiernych na mszę świętą, na modlitwę Anioł Pański w południe. Jeśli bije największy z trzech dzwonów, to ogłasza on odejściu kogoś z parafii do domu Ojca.
     Podczas rorat ich uczestnicy poznali wiele fachowych określeń związanych z budową kościoła w wymiarze materialnym. W tegorocznych rorat towarzyszyła nam Zosia architekt, jej dziadek oraz św. Jan Paweł II. Święty Jan Paweł II obecny był z nami w słowach swego nauczania, które kierował będąc Papieżem podczas pielgrzymek do ojczyzny. W poszczególnych dniach rorat do makiety dodawane były kolejne elementy. Pięknie prezentuje się model kościoła pw. św. Jana Pawła II, który budowany jest w Kaliszu.
     Każdego dnia dzieci przychodząc na roraty przynosiły serduszka z wypisanymi dobrymi uczynkami. Na zakończenie Mszy św. odbywało się losowanie trzech spośród nich. Wylosowane dzieci zabierały do domu figurkę Maryi, św. Józefa lub św. Jana Pawła II, by się przy niej pomodlić wraz z domownikami. Podczas rorat dzieci śpiewały piosenkę „ Wiara, nadzieja i miłość, te trzy otwierają nieba drzwi”. Warto o tym pamiętać. W mikstackiej farze znajdują się relikwie św. Jana Pawła II. Podczas przedostatnich rorat zebraliśmy się przy nich. Ksiądz proboszcz odmówił litanię do św. Jana Pawła II, następnie udzielał relikwiami indywidualnego błogosławieństwa.
     Powoli roraty AD dobiegają końca. Kończy się czas czuwania i oczekiwania z Maryją i św. Józefem na narodziny Bożej Dzieciny. Licznie uczestniczyły dzieci z naszej parafii w roratach z lampionami rozświetlającymi ciemności. Przynoszone przez nie serduszka z dobrymi uczynkami zostaną złożone już niebawem w darze Bożej Dziecinie.


Zdjęcia